സ്വകാര്യ ബസുകൾ ചീറിപ്പായുന്നു; നഗരങ്ങൾ കൊലക്കളങ്ങളാകുന്നു

കേരളത്തിലെ ഏതൊരു കൊച്ചുനഗരത്തിലൂടെയോ മെട്രോ നഗരത്തിലൂടെയോ നടന്നുപോകുന്ന സാമാന്യമനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിൽ ഇന്നു നിറയുന്ന പ്രധാന വികാരം ഭയമാണ്. കാൽനടയാത്രക്കാരനും ഇരുചക്രവാഹന യാത്രക്കാരനും ഒരുപോലെ ഭീഷണിയുയർത്തി, ഹോണുകളുടെ വലിയ ശബ്ദഘോഷങ്ങളോടെ, മരണപ്പാച്ചിൽ നടത്തുന്ന സ്വകാര്യ ബസുകൾ നമ്മുടെ തെരുവുകളെ യുദ്ധക്കളങ്ങൾക്കും കൊലക്കളങ്ങൾക്കും തുല്യമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ജനങ്ങളുടെ യാത്ര സൗകര്യപ്രദമാക്കാനും പൊതുഗതാഗത സംവിധാനത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്താനും ലക്ഷ്യമിട്ട് റോഡിലിറക്കിയ വാഹനം, ഇന്നു ജനങ്ങളുടെ ജീവനെടുക്കുന്ന യമവാഹനമായി പരിണമിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

കഴിഞ്ഞ ദിവസമാണ് തൃശൂർ നഗരത്തിൽ സ്വകാര്യബസ് സ്‌കൂട്ടർ യാത്രക്കാരിയെ ഇടിച്ചിട്ട് കൈകളിൽക്കൂടി ബസ് കയറി ഇറങ്ങിയത്. മജ്ജയുൾപ്പെടെ പുറത്തു വന്നതിനേത്തുടർന്ന് യുവതിക്ക് പ്ലാസ്റ്റിക് സർജറി വേണ്ട അവസ്ഥയാണ്. ബസ് തട്ടി ദാരുണമായി കൊല്ലപ്പെടുന്ന വഴിയാത്രക്കാരുടെയും,സ്‌കൂൾ കുട്ടികളുടെയും,ബൈക്ക് യാത്രക്കാരുടെയും വാർത്തകളാണ് നിത്യവും. ഓരോ അപകടം നടക്കുമ്പോഴും പ്രതിഷേധത്തിന്റെ അലയടികൾ ഉയരുകയും,മോട്ടോർ വാഹന വകുപ്പും പൊലീസും മിന്നൽ പരിശോധനകൾ സംഘടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.എന്നാൽ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും പഴയപടിയാകും.ജനങ്ങളുടെ ജീവന് ഒരുവിലയും കൽപ്പിക്കാതെ,സമയക്രമത്തിന്റെയും കളക്ഷന്റെയും പേരിൽ റോഡുകളിൽ ചോരപ്പുഴയൊഴുക്കുന്ന ഈ അനഭിലഷണീയ പ്രവണതയ്ക്ക് എന്ന്,എങ്ങനെ അവസാനമുണ്ടാകും എന്നത് അടിയന്തരമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ട വിഷയമാണ്.

വ്യാപ്തിയും ഭീകരതയും

കേരളത്തിലെ റോഡുകളിലെ അപകടനിരക്ക് പരിശോധിച്ചാൽ സ്വകാര്യ ബസുകൾ വരുത്തിവെക്കുന്ന ദുരന്തങ്ങളുടെ ശതമാനം വളരെ ഉയർന്നതാണെന്നു കാണാം.കൊച്ചി,കോഴിക്കോട്,തിരുവനന്തപുരം, തൃശൂർ തുടങ്ങിയ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലെല്ലാം ബസുകളുടെ മത്സരയോട്ടം വരുത്തിവെക്കുന്ന ആഘാതം നിസ്സാരമല്ല. റോഡിന്റെ വീതിക്കുറവോ തിരക്കോ ഒന്നും ഈ ബസ് ജീവനക്കാരുടെ വേഗത കുറയ്ക്കുന്നില്ല.സിഗ്നലുകൾ തെറ്റിച്ചും,ഇടതടവില്ലാതെ ഓവർടേക്ക് ചെയ്തും,സ്റ്റോപ്പുകളിൽ നിർത്തി ആളുകളെ കയറ്റാൻ കൂട്ടാക്കാതെയും,സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്ന് ആളുകൾ ഇറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പേ വാഹനം മുന്നോട്ടെടുത്ത് ആളുകളെ അപകടത്തിൽപ്പെടുത്തിയും ബസുകൾ പായുകയാണ്.സാധാരണക്കാരായ കാൽനടയാത്രക്കാരാണ് ഈ പാച്ചിലിന്റെ പ്രധാന ഇരകൾ. റോഡ് മുറിച്ചുകടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വൃദ്ധരും കുട്ടികളും ഒരു നിമിഷത്തെ അശ്രദ്ധകൊണ്ട് ഈ കൊലയാളി ബസുകളുടെ ചക്രങ്ങൾക്കിടയിൽ അരഞ്ഞുതീരുന്നു.

മത്സരയോട്ടത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ

സ്വകാര്യ ബസുകളുടെ ഈ മരണപ്പാച്ചിലിനു പിന്നിൽ കേവലം ഡ്രൈവർമാരുടെ വ്യക്തിപരമായ അശ്രദ്ധയോ മനഃപൂർവമുള്ള അഹങ്കാരമോ മാത്രമല്ല പ്രവർത്തിക്കുന്നത് അതിനു പിന്നിൽ ഗതാഗത മാനേജ്മെന്റിന്റെയും ഗുരുതരമായ പ്രശ്‌നങ്ങളുണ്ട്.

കളക്ഷൻ അടിസ്ഥാനമാക്കി വേതനം
സ്വകാര്യ ബസ് മേഖലയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഡ്രൈവർമാർക്കും കണ്ടക്ടർമാർക്കും ശുചീകരണ തൊഴിലാളികൾക്കും പലയിടത്തും സ്ഥിരമായ മാസശമ്പളമില്ല. പകരം, അന്നു ലഭിക്കുന്ന ടിക്കറ്റ് വരുമാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അവരുടെ ദിവസ വേതനം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നത്. കൂടുതൽ യാത്രക്കാരെ കയറ്റിയാൽ മാത്രമേ ജീവനക്കാർക്ക് വലിയ തുക വേതനമായി ലഭിക്കൂ. ഇത് ബസ് ജീവനക്കാർക്കിടയിൽ ആരോഗ്യകരമല്ലാത്ത മത്സരബുദ്ധി വളർത്തുന്നു. തൊട്ടുമുമ്പിൽ പോകുന്ന ബസിനെ മറികടന്ന് അതിലെ യാത്രക്കാരെക്കൂടി സ്വന്തം ബസിൽ കയറ്റാനുള്ള പരക്കംപാച്ചിലാണ് പലപ്പോഴും റോഡിലെ യുദ്ധമായി മാറുന്നത്. മനുഷ്യജീവനെക്കാൾ മൂല്യം കളക്ഷൻ തുകയ്ക്ക് നൽകുന്ന ഈ സമ്പ്രദായമാണ് അപകടങ്ങളുടെ പ്രധാന സ്രോതസ്സ്.

ടൈം ഷെഡ്യൂളുകൾ

മോട്ടോർ വാഹന വകുപ്പ് അനുവദിച്ചു നൽകുന്ന ടൈം പെർമിറ്റുകൾ പലതും ദശകങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നിശ്ചയിച്ചതാണ്. ഇന്നത്തെ വാഹനപ്പെരുപ്പവും ഗതാഗതക്കുരുക്കും റോഡ് വികസനത്തിന്റെ പോരായ്മകളും കണക്കിലെടുക്കാതെയാണ് ഇന്നും ടൈം ഷെഡ്യൂളുകൾ നടപ്പിലാക്കുന്നത്. ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് ദീർഘദൂരം കടന്നുപോകണമെന്ന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുമ്പോൾ, വഴിയിലുണ്ടാകുന്ന ട്രാഫിക് ബ്ലോക്കുകളിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്ന സമയം തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ ഡ്രൈവർമാർ വാഹനം പരമാവധി വേഗതയിൽ പായിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്നു. അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിൽ നിശ്ചിത സമയത്ത് എത്തിച്ചേർന്നില്ലെങ്കിൽ തൊട്ടുപിന്നാലെ വരുന്ന ബസിന് കളക്ഷൻ മുഴുവൻ ലഭിക്കുമെന്ന ഭയം ഇവരെ മരണപ്പാച്ചിലിന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

തൊഴിൽപരമായ സമ്മർദ്ദം
ബസ് ഡ്രൈവർമാർ അനുഭവിക്കുന്ന കഠിനമായ മാനസിക-ശാരീരിക സമ്മർദ്ദങ്ങൾ പലപ്പോഴും പുറംലോകം കാണാറില്ല. ദിവസവും 15 മണിക്കൂർ വരെയാണ് പലരും വിശ്രമമില്ലാതെ ജോലി ചെയ്യുന്നത്. കൊടും ചൂടും പുകയും ശബ്ദമലിനീകരണവും ട്രാഫിക് കുരുക്കും ഡ്രൈവർമാരുടെ മാനസിക നിലയെയും ക്ഷമയെയും പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്നു. ഇത്തരം സമ്മർദ്ദ അന്തരീക്ഷത്തിൽ വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ ഡ്രൈവിംഗിലെ പക്വത നഷ്ടപ്പെടുകയും അനാവശ്യമായ ദേഷ്യവും മത്സരബുദ്ധിയും റോഡിൽ പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ലഹരിയുടെ ഉപയോഗം

സ്വകാര്യ ബസ് ജീവനക്കാർക്കിടയിൽ ലഹരിമരുന്നുകളുടെയും മദ്യത്തിന്റെയും ഉപയോഗം വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു എന്ന റിപ്പോർട്ടുകൾ അടുത്തകാലത്തായി വ്യാപകമാണ്. ഉറക്കമൊഴിച്ചുള്ള ഡ്രൈവിംഗിനും ക്ഷീണം അകറ്റാനുമെന്ന പേരിൽ ഡ്രൈവർമാർ ലഹരിവസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത് റോഡിലെ അപകടസാധ്യത ഇരട്ടിയാക്കുന്നു. കൂടാതെ, ഭാരമേറിയ പാസഞ്ചർ വാഹനങ്ങൾ ഓടിക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായ പ്രത്യേക പരിശീലനമോ റോഡ് സുരക്ഷാ ബോധവൽക്കരണമോ പല ഡ്രൈവർമാർക്കും ലഭിക്കുന്നില്ല എന്നതും കടുത്ത യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.

നിയമപാലനത്തിലെ വീഴ്ച

അപകടങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രം ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു താൽക്കാലിക സംവിധാനമായി മോട്ടോർ വാഹന വകുപ്പും ട്രാഫിക് പോലീസും മാറിയിരിക്കുന്നു എന്നതോന്നിക്കും വിധമാണ് അവരുടെ നടപടികൾ.അപകടങ്ങൾ കുറയ്ക്കുന്നതിനായി ബസുകളിൽ സ്പീഡ് ഗവേണറുകൾ നിർബന്ധമാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മിക്ക ബസുകളിലും ഇവ പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കുകയോ ഊരിമാറ്റുകയോ ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്.ഏതെങ്കിലും വലിയ അപകടത്തിൽ നിരപരാധിയായ ഒരു യാത്രക്കാരനോ കുട്ടിയോ കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ, പോലീസും എം.വി.ഡിയും ചേർന്ന് 'സ്‌പെഷ്യൽ ഡ്രൈവുകൾ' നടപ്പിലാക്കും. ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ പെറ്റി കേസ് ചുമത്തുകയും ബസുകൾ പിടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ ഈ പരിശോധനകൾ നിലയ്ക്കും.

ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ-തൊഴിൽ സംഘടനകളുടെ പിന്തുണയുള്ളതിനാൽ പലപ്പോഴും നിയമലംഘനം നടത്തുന്ന ജീവനക്കാർക്കും ബസ് ഉടമകൾക്കും എതിരെ കർശനമായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കാൻ ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഭയക്കും.

പ്രധാന പ്രശ്‌നങ്ങൾ
അപകടങ്ങളിൽ കൊല്ലപ്പെടുകയോ ശാശ്വതമായി വൈകല്യം സംഭവിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും കുടുംബത്തിന്റെ ഏക അത്താണികളായ യുവാക്കളോ മദ്ധ്യവയസ്‌കരോ ആണ്. ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷകളും സ്വപ്നങ്ങളുമാണ് ബസുകളുടെ ചക്രങ്ങൾക്കടിയിൽ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് തകരുന്നത്.സ്വകാര്യ ബസുകളുടെ ക്രൂരമായ പെരുമാറ്റവും ഭീതിജനകമായ യാത്രയും കാരണം ജനങ്ങൾ പൊതുഗതാഗതത്തെ ഭയത്തോടെ കാണാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇത് സ്വകാര്യ വാഹനങ്ങളുടെ ഉപയോഗം വർദ്ധിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്നു.

ജനങ്ങളുടെ ജീവനാണ് പ്രധാനം
യാത്രാസൗകര്യം എന്നത് ഏതൊരു രാജ്യത്തിന്റെയും മികവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. എന്നാൽ ആ സൗകര്യം ജനങ്ങളുടെ ജീവനെടുത്തുകൊണ്ടുള്ളതാകരുത്. ലാഭക്കൊതിയും സമയബന്ധിത ഓട്ടവും നിമിത്തം നിരപരാധികളായ മനുഷ്യരുടെ ചോര വീണു ചുവക്കുന്ന നമ്മുടെ നഗരവീഥികളെ രക്ഷിച്ചെടുക്കാൻ സർക്കാരിനും രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിനും സന്നദ്ധ സംഘടനകൾക്കും പൊതുജനങ്ങൾക്കും ഒരുപോലെ ഉത്തരവാദിത്തമുണ്ട്.കളക്ഷനേക്കാളും ടൈം ഷെഡ്യൂളുകളേക്കാളും വലിപ്പമുള്ളതാണ് മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ എന്ന ലളിതമായ സത്യം തിരിച്ചറിയാൻ ഇനിയും വൈകരുത്. നമ്മുടെ റോഡുകൾ സുരക്ഷിത പാതകളാകട്ടെ, കുരുതിക്കളങ്ങളാകാതിരിക്കട്ടെ!